(S.Fic) "การหลอกลวง"

posted on 12 Oct 2006 20:54 by sakata in Short-Fic

นักแสดงจาก BerryZ Koubou
1. Tsugunaga Momoko
2. Kumai Yurina

เสียงสายฝนหยดไหลเจ่อนองไปทั่วพื้น
สาวน้อยนอนคว่ำหน้าอยู่บนโซฟา
ภายในห้องนอนที่เงียบสงบ

เสียงคร่ำครวญสะอื้นแผ่วเบา

"ยูรินะ ยูรินะ..."

หญิงสาวพึมพำแต่ชื่อใครบางคน
ที่เธอผูกพันธ์ยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด
ความรักที่เธอเคยให้ไป...
แต่สุดท้ายเหลือเพียงแค่
"การหลอกลวง..."

.........
......
...

เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นได้อย่างไร?

- เมื่อย้อนไปสามวันก่อน -

ภายในห้องที่สวยหรู
ผนังประดับไปด้วยสีสันหลากหลาย
ผ้าม่านที่พริ้ว สีชมพูอ่อน
ทุกอย่างดูเป็นปกติ

หญิงสาวสองคนกำลังหยอกล้อกันอยู่บนโซฟาสีแดงอ่อน
เหมือนพวกเธอกำลังสนุกสนานกันอย่างมีความสุข

แต่...

"กริ้ง!!!"
เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องหนี่งดังขึ้น

หญิงสาวร่างสูงกลับมีท่าทีเปลี่ยนไป
เธอดูหวาดระแหวงแปลกๆ
รีบคว้ามือถือของเธอขึ้นมาและเดินหายไปในห้องครัว
ปล่อยให้สาวน้อยอีกคนต้องนั่งครุ่นคิดอยู่คนเดียว

"ใครกันนะที่โทรมา..."
สาวน้อยครุ่นคิดทุกครั้ง
ที่คนรักของเธอมีพฤติกรรมเช่นนี้

"เดี๋ยวมานะโมโมะ..."
หญิงสาวเดินกลับมา แล้วก็จากไปทันที

"เอี๊ยด..."
เสียงประตูเปิดออก พร้อมกับร่างของหญิงสาวหายลับไป

"ทำไมนะ..."
สาวน้อยคิดถึงเรื่องราวนี้มานานแล้ว
แต่ทุกครั้งเธอก็ต้องพยายามเลิกคิดเสียก่อน

.........
......
...

เพราะความใจงั้นหรือ?
หรือเพราะความรัก
จึงทำให้คนเชื่อใจ

- วันถัดมา -

ภายในห้องเดิม
ภาพที่เหมือนกับย้อนมาเช่นเดิม

"ยูริ...เธอรอแป๊ปนะ ใกล้เสร็จแล้วละ"
สาวน้อยเอ่ยอย่างยิ้มแย้มพลางหันหน้ามองคนรักของเธอ

แต่สีหน้าของเธอต้องเปลี่ยนไปในทันใด
เพราะคนรักของเธอเอาแต่จับจ้องไปที่โทรศัพท์มือถือ

ใบหน้าของคนที่กำลังเฝ้ารอ
ใบหน้าของคนที่กำลัง...จะเปลี่ยนแปลง

"เดี๋ยวมานะ..."
หญิงสาวรีบคว้ามือถือของเธอและเดินจากไป

"ยูริ!"
สาวน้อยพยายามเรียก
แต่ก็สายไปเสียแล้ว...

สาวน้อยได้แต่จ้องมองไปยังประตูที่ถูกปิดลง
ในหัวใจเริ่มสั่นเหมือนกับคนกำลังจะร้องไห้...

.........
......
..

เจ็บปวดหรือ?
เปล่าเลย...
มันเป็นแค่ความหวาดระแวง

- วันสุดท้าย -

ภายในห้องเดิมๆ
ผ้าม่านเดิมๆ
โซฟาเดิมๆ

แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิม
คือคนสองคนที่อยู่บนโซฟาแดงตัวเก่า

หญิงสาวที่ชื่อยูรินะกับใครบางคน
กำลังหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน
ก่อนที่ทั้งคู่จะมองหน้ากัน
และก็...

ริบฝีปากทั้งคู่ค่อยๆ บรรจบ
ความร้อนรุ่มแผ่ไปทั่วร่างทั้งสอง

"เอี๊ยด!"
แต่เสียงประตูทำให้ทั้งสองคนต้องชะงัก
และจ้องมองไปยังประตูที่เปิดแง้มออก

สาวน้อยคนรักของยูรินะได้แต่ยืนมอง
ภาพอันบาดตาบาดใจ
ภาพที่ทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไป

"โมโมะ!"
หญิงสาวพยายามเรียกคนรักของเธอ
แต่ประตูบานนั้นก็ปิดลงเสียก่อน

.........
......
..

หลังจากที่เหตุการณ์อันเลวร้ายที่สาวน้อยได้เห็น
ทุกสิ่งทุกอย่างก็ดับมืด
ความเศร้าครอบงำ
หยดน้ำตาไหลริน
ความไว้ใจสูญสิ้น

เธอรีบวิ่ง วิ่ง แล้วก็วิ่งอย่างสุดกำลัง
วิ่งเพื่อให้ลืมใครบางคน

และแล้วฝนก็ตกพรำ
สงเสียงดัง "ซ่าส์ๆ"
แต่สาวน้อยยังคงไม่หยุดวิ่ง

"ยูรินะ..."
ในหัวใจยังคงคิด
ยังคงคำนึงถึงคนนั้น
คนที่ต้องการจะลืม

มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกที่จะลืม...

"ฉันผิดอะไร..."
ความรักไม่ได้อยู่ผิดหรือถูก
มันอยู่ที่ว่ารักหรือไม่รัก

"คนหลอกลวง..."
สาวน้อยค่อยๆ ย่ำเท้าช้าลง ช้าลง...
และหยุดยืนในที่สุด

ยืนท่ามกลางสายฝน
ท่ามกลางแสงไฟนีออนในสวนสาธารณะ
ท่ามดอกไม้ที่แห้งเหี่ยว...
ไร้เรี่ยวแรงจะก้าวต่อ

สาวน้อยค่อยๆ ฝุบตัวลงนั่ง
หยดน้ำตาค่อยๆ ไหลรินลงสู่พื้น

"ความรักหนอ ความรัก"

ภาพต่างๆ ย้อนกลับมา
ภาพความสุขทั้งหมดที่เคยมีมา
แต่สุดท้าย...
ภาพเหล่านั้นก็เป็นแค่ "การหลอกลวง..."

เหมือนกับเคยจะรู้จักกับคำว่ารัก
แต่ในตอนนี้มันเป็นคำโกหกคำโต
สิ่งที่ทำร้ายจิตใจของคนให้ตกต่ำ
และความรักก็สิ้นสุดลง...
ด้วยหยดน้ำตาของคนที่ "เชื่อใจ"

"การโกหก" และ "การหลอกลวง"

...จบ

Comment

Comment:

Tweet